تابستونی بس شلوووغ پووولووغ و پررفت و آمد رو میگذروونم شدیدا درگیر کارم و به خاطر همینم فرصت نمیکنم بیام آپ کنم سر فرصت میام یه عااالمه میحرفم ....

من از اونجایی که تا یک هفته ی دیگه خواهر دومادم سرم شوولووغه.... پس این واسه خالی نبودن عریضه است!

مسخره ترین برنامه ی امتحانی رو این ترم دارم خیلی وحشتناک میباشد چیکارکنم! اصولا تو بعضی چیزا دائما بد شانسی میارم که برنامه ی امتحانی یکی از اوناس ...

آدم وقتی یه بار یه بلایی سرش میاد دفعه های بعد نصف غم و غصه ی بار اول رو نداره یعنی بلاهاییم که سرمون میاد بهشون عادت میکنیم؟ یعنی آدم بدبحتا همینجوری شده که همه چی واسشون عادی شده؟ حالا هر مسئله ایم که باشه باز بار اولش یه درد دیگه داره با دفعه های بعد فرق میکنه حالا همه ی اینارو گفتم که چی بگم هر چند ربط آنچنانی به هم ندارن و مجزان اما  :
 سعی کنیم کسیو به رفتارهای عجیب غریب عادت ندیم که به خاطرش امتیاز بگیریم چون کم کم این اداها عادی میشه و .... علی میمونه و حوضش!

یه مشت عقده ای عوضیه آشغال اومدن روی کار و هر غلطی دلشون میخواد میکنن و عاشق کلمه ی ببخشید و غلط کردمم اما به کوریه چشم همشون این کلمه رو از من نمیشنون تا از حرص جوون بدن!
مصاحبه ی دیشب این مرتیکه تار*زان رو دیدین؟

خاااااااااااک تو سر همه که لال شدن و عین بز گر بربر فقط تماشا میکنن خاااااااااااک