سالگرد زلزله بم هم اومد و رفت وقتی یاد اون روز کذایی میفتم یه احساسی بهم دست میده که نمیدونم چیه..

نمیدونم چه جوری اون روز رفتم بم چه جوری اون صحنه ها رو دیدم چه جوری برگشتم ..

تموم لحظه های اون روز از همون لحظه ای که زلزله شد حتی فکرایی که میکردم مو به مو تو ذهنم مونده .

الان یه سال گذشته تنها تغیری که بم تو این مدت کرده اینه که خونه های خراب شده  رو صاف کردن و جاش کانکسای ۲۴ متری گذاشتن! اگه کسی چیزی از وسایلش مونده باشه که با اونا زندگی میکنه و الا با همون چارتا تیکه وسیله ای که بهشون دادن روز و شباشونو میگذرونن کمک های غذایی هم که دیگه تموم شد و همه چیز با یه تفاوت که دیگه خونه ای ندارن و عزیزاشون دیگه پیششون نیستن برگشت به روال سابق!
نگران اینکه بدونین کمکاتونم کجا رفته نباشین خوب جریان فروش کمکا تو بهشت زهرا رو که همه میدونن .

خوب یه سری از کمکای مردم هم تحت عنوان وام بلاعوض ۱۰ میلیون تومنی تا ۲۰ میلیون تومنی به سپاهیا و بسیجیا و نیروی انتظامیای بم داده شده

خودم میتونم چند تا نمونه رو که خودم با چشمای خودم دیدم بهتون معرفی کنم

خوب به نظرتون اینا با این پول چیکار میکنن؟ خونه که نمیتونن بسازن وسیله ی زندگی هم که نمیتونن واسه کانکس بخرن بهترین چیز ماشینه !
حالا اگه بهتون بگم تقاضای ماکسیما وزانتیا تو بم به حدی بالاس که نمایندگی نمیتونه جوابگوی تقاضا باشه چی؟ فکر کنم انقدر که الان تو بم ماکسیما هست تو کرمانش نیست!
از اون طرف وامهای ۵۰۰ هزارتومنی آموزش پرورش رو هم در نظر بگیرید که ماهیانه از حقوق این قشر ضعیف کم میشه

اینه عدالت اجتماعی که ازش دم میزنن

خوش باشید اگه میتونید